در قرآن آيات زيادي وجود دارد كه به ائمه عليهم السلام يا ولايت آنها اشاره دارد از جمله آيه تطهير يا آيه اكمال دين. و در قرآن به هيچ وجه به طور صريح از ائمه عليهم السلام و ولايت آنها نام برده نشده است ولي با دقت در آيات مصداق آنها كه ائمه معصومين عليهم السلام مي باشند كاملا هويداست. از جمله آيه ولايت كه خداوند مي فرمايد: ولي شما كسي است كه در حال ركوع زكات ميدهد. اين آيه هر چند كه به طور صريح از حضرت علي عليه السلام نام نبرده است ولي با توجه به اينكه تا آن زمان فقط حضرت علي عليه السلام چنين كاري را انجام داده بودند و بين مسلمين اين كار علي عليه السلام مشهور بود بنابراين به محض نزول آيه مسلمين دقيقا فهميدند مراد خدا چه كسي است؟ حكمت خدا و مصلحت او (شايد به جهت آزمايش مومنين) اقتضا ميكند كه به طور صريح برخي چيزها را عنوان نكند بلكه قرائني قرار دهد تا خود مومنين مصداق آن را پيدا كنند.
با اين مقدمه عنوان مي كنيم آيات زيادي در مورد امام مهدي عليه السلام در قرآن وجود دارد كه برخي به صفات او اشاره دارند و برخي به حوادث قبل از ظهور و برخي به حكومت او. كه محققين امر بيش از 200 آيه در اين مورد كشف كرده اند (از طريق روايات كشف كرده اند) ولي ما در اين مختصر فقط به چند آيه اشاره كرده و ترجمه ميكنيم تا زمينه اي باشد براي تحقيق دوستان
1) آيه 5 از سوره قصص:
وَنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ
ترجمه: ميخواهيم بر مستضعفين زمين منت گذاشته و آنها را پيشوايان خلق و وارثين (زمين) قرار دهيم
2) آيه 105 از سوره انبياء:
وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ
ترجمه: در زبود بعد از ذكر نوشتيم كه زمين به بندگان صالح خدا خواهد رسيد
3) آيه 55 از سوره نور:
وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ
ترجمه: خداوند به كساني از شما كه ايمان آورده و عمل صالح انجام دهد وعده داده است كه در زمين خليفه خلق قرار دهد همچنانكه كساني قبل از شما را خليفه قرار داده بود. و ديني كه بر آنها پسنديده شده است (دين اسلام) را بر اديان ديگر غلبه گرداند و بعد از خوف و ترس به شما امنيت دهد تا مرا عبادت كنيد و شريكي براي من قرار ندهيد و بعد از آن هر كسي كافر شود از فاسقين خواهد بود.
4) آيه 33 از سوره توبه:
هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ
ترجمه: او كسي است كه رسول خويش را با دين حق (دين اسلام) براي هدايت خلق فرستاد تا بر همه اديان جهان پيروز گردد هر چند كه مشركين از اين كار اكراه داشته باشند.
اين آيه و سه آيه قبلي كه ذكر كرديم. همه اشاره به حكومت حضرت مهدي عليه السلام و یاران آن حضرت دارد كه در حكومت او اسلام دين جهاني ميشود.
|
بصیرت در عصر غیبت
|




![[املاك ايران]](http://www.myup.ir/images/5azg6gj0dgtwubwauxe.jpg)
![[نمودار قيمت سكه]](http://www.payamsara.com/facebn/ps/120_60_coin2.gif)


