بشارت پیامبر اسلام و ائمه معصومین به ولادت امام زمان علیه السلام

1) بشارت پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله:

     «عبدالرحمن بن سمره» می گوید: به پیامبر اكرم- صلی اللّه علیه و آله- عرض نمودم: ای رسول خدا! مرا به طریق نجات هدایت كن ؛ فرمود: «هنگامی كه اختلاف خواسته ها و تفرق آرا پیش آمد، بر تو باد رجوع به نزد «علی بن ابی طالب (ع)»، كه او امام امت من و خلیفه من بر آنان بعد از من است . و او است فاروقی كه به وسیله آن ، حق از باطل جدا می شود. هر كس از او سؤ ال كند پاسخ گوید، و هر كس از او طلب هدایت كند هدایتش نماید، و هر كس كه طالب حق و در پی هدایت باشد آن را نزد او می یابد، و هر كس به او پناه برد در امان خواهد بود، هر كس به او تمسك كند نجاتش دهد، هر كس به او اقتدا كند هدایتش نماید. ای پسر سمره ! هر كس از شما دوست و موافق او باشد اهل نجات ، هر كس از شما كه دشمن و مخالف او باشد اهل هلاكت است . ای پسر سمره ! علی از من ، و روح او روح من ، و طینت او طینت من است ، او برادر من و من برادر اویم ، او همسر دخترم فاطمه - سیده زنان عالم از اول تا به آخر - است ، و از او است دو امام امت من و دو سید جوانان اهل بهشت ؛ یعنی حسن و حسین ، و 9 فرزند حسین ، كه نهم از آنان ، قائم امت من است كه زمین را از عدل و داد پر كند، پس از آن كه پر از ظلم و جور شده باشد.» (كمال الدین و تمام النعمه ، شیخ صدوق ، تحقیق علی اكبر غفاری ، ج 1، ص 257، ح 1؛ شیخ طوسی نیز در كتاب الغیبه ، ص 95، شبیه این حدیث را به طریق دیگر نقل كرده است.)

2) بشارت امام علي عليه السلام:

     «اصبغ بن نباته» می گوید: به نزد امیرالمؤ منین ، علی بن ابی طالب- علیه السلام- رفتم . پس او را متفكر و خیره شده به زمین یافتم ، عرض كردم : یا امیرالمؤ منین ! چگونه است كه شما را متفكر و خیره شده به زمین می بینم، آیا نسبت به آن راغب شده ای !؟ فرمود: «نه والله ! هرگز، نه راغب زمین و نه راغب دنیا گشته ام ، ولی درباره فرزندی كه از صلب من و یازدهم از اولاد من است تفكر می نمودم ؛ او است آن «مهدی» كه زمین را پر از عدل كند، پس از آن كه از ظلم و جور پر شده باشد. و او را حیرتی و غیبتی است كه در آن ، گروهی هدایت و گروهی گمراه می شوند.» اصبغ می گوید: عرض كردم : ای امیر مؤ منان ! آیا چنین امری واقع خواهد شد؟ فرمود:« بله ! این امر قطعی است ، و تو كجا و علم به این مطلب كجا؟ ای اصبغ ! آنان برگزیدگان این امت هستند كه همراه نیكان این خاندان خواهند بود. عرض كردم : بعد از آن چه خواهد شد؟ فرمود: سپس خداوند آنچه اراده كند انجام خواهد داد، چرا كه او دارای اراده ها، غایت ها و نهایت هائی است.» (كمال الدین و تمام النعمه ، شیخ صدوق ، تحقیق علی اكبر غفاری ، ج 1، ص 289، ح 1؛ الغیبه ، شیخ طوسی ، ص 104)

3) بشارت امام حسن عليه السلام:

     «ابوسعید عقیصا» نقل نموده كه ، پس از صلح امام حسن- علیه السلام- با «معاویه»، مردم بر آن حضرت وارد شدند، بعضی از آنان ، حضرت را به خاطر صلح ، مورد ملامت قرار دادند، حضرت فرمود: «وای بر شما! نمی دانید كه چه اندیشه ای نمودم ، آنچه كردم برای شیعه ام بهتر است از آنچه خورشید بر آن تابیده یا غروب كرده است . آیا نمی دانید كه من ، به فرموده رسول خدا- صلی اللّه علیه و آله- ، امامی هستم كه اطاعتم بر شما لازم است ، و یكی از دو سید جوانان اهل بهشتم؟» گفتند: بلی ! فرمود:«آیا نمی دانید كه خضر- علیه السلام- وقتی كشتی راسوراخ نمود و دیوار را برپا داشت و بچه را كشت ، این امر موجب غضب موسی- علیه السلام- شد، چرا كه حقیقت این امور بر او مخفی بود، در حالی كه این امر نزد خداوند دارای حكمت بود؛ آیا نمی دانید كه هیچ یك از ما نیست ، مگر آن كه در گردن او بیعتی برای طاغیه زمانش واقع می شود، مگر قائم- علیه السلام- كه روح الله، عیسی بن مریم -علیه السلام- به او اقتدا می كند، و خداوند ولادتش را مخفی داشته و او را غایب می سازد برای آن كه به هنگام قیام ، برای هیچ كس بر گردن او بیعتی نباشد؟ این شخص ، نهمین نفر از فرزندان برادرم حسین- علیه السلام- است که فرزند سیده زنان است. خداوند عمرش را در دوران غیبتش طولانی كرده و سپس او را با قدرت خود، به صورت جوانی با سنی كمتر از چهل سال ، آشكار می سازد. این برای آن است كه دانسته شود خداوند بر هر امری قادر است.» (كمال الدین و تمام النعمه ، شیخ صدوق، تحقیق علی اكبر غفاری ، ج 1، ص 317، ح 1)

4) بشارت امام حسين عليه السلام:

     «عبدالرحمن بن سلیط» گوید: امام حسین بن علی- علیه السلام- فرمود: «از ما است دوازده مهدی ، كه اول ایشان علی بن ابی طالب- علیه السلام- و آخر ایشان نهمین فرزند از فرزندان من است و او است امام «قائم» به حق كه خداوند به وسیله او زمین را پس از آن كه مرده باشد، زنده می كند و دین حق را بر همه ادیان ، علی رغم میل مشركان ، غالب می سازد. او دارای غیبتی خواهد بود كه در آن غیبت ، گروهی «مرتد» شده و گروهی ثابت بر دین می مانند. آنان مورد اذیت واقع می شوند و به آنها گفته می شود: اگر راست می گوئید این وعده كه می دادید چه زمانی محقق می شود؟ بدانید كسی كه در غیبت او بر اذیت ها و تكذیب ها صبر كند، به منزله كسی است كه با شمشیر در پیشگاه رسول خدا صلی اللّه علیه و آله جهاد كرده باشد.» (كمال الدین و تمام النعمه ، شیخ صدوق ، تحقیق علی اكبر غفاری ، ج 1، ص 317، ح 3)

5) بشارت امام سجاد عليه السلام:

     ابوخالد كابلی، روایت نسبتا مفصلی از امام سجاد- علیه السلام- نقل كرده كه خلاصه اش بدین قرار است:

     « بر آقایم امام سجاد- علیه السلام- وارد شده و عرض كردم : مولای من ! مرا نسبت به كسانی كه خداوند طاعتشان را واجب نموده خبر ده ، فرمود: اینان كه خداوند طاعتشان را واجب و آنها را بر مردم ، امام قرار داده است، امیر مؤ منان، «علی بن ابی طالب»، سپس «حسن» و سپس ‍»حسین»، دو فرزند «علی بن ابی طالب» هستند، و سپس امر به ما منتهی شد.» در این هنگام حضرت ساكت شدند.
«ابوخالد» می گوید: عرض كردم : ای آقای من ! از امیر مؤ منان- علیه السلام- روایت شده كه زمین از «حجت الهی» خالی نخواهد شد، «حجت» و امام پس از تو كیست ؟ فرمود: فرزندم «محمد» ، سپس «جعفر». سپس حضرت اشاره به روایتی از پیامبر- صلی اللّه علیه و آله- نمود كه فرموده است: هنگامی كه فرزندم «جعفر» متولد شد او را «صادق» نام گذارید، چرا كه پنجم از اولاد او فرزندی خواهد داشت كه نامش ‍«جعفر» است و مدعی امامت خواهد بود، پس او نزد خدا «جعفر كذاب»، مفتری به خدا خواهد بود... و او است كسی كه قصد كنار زدن پرده الهی به هنگام غیبت ولی خدا را خواهد داشت.

     سپس امام سجاد- علیه السلام- به شدت گریسته و فرمود: گویا «جعفر» را می بینم كه طاغیه زمان را تحریك بر تفتیش امر ولی خدا كرده ...، سپس فرمود: غیبت ولی خدا و دوازدهم از اوصیای رسول خدا- صلی اللّه علیه و آله - طولانی خواهد شد. ای ابا خالد! همانا اهل زمان غیبت او كه قائل و معتقد به امامت او و منتظر ظهور او هستند برتر از اهل هر زمانی هستند، چرا كه به خاطر كثرت فهم و عقل ، غیبت نزدشان به منزله مشاهده است و خداوند آنان آنان را به حق در این زمان به منزله مجاهدان در پیشگاه پیامبر اكرم- صلی اللّه علیه و آله- قرار داده است
مخلص و شیعیان راستین هستند و دعوت گران به سوی دین خدایند. و فرمود: انتظار فرج از برترین گشایش ها است.»‍‍ (كمال الدین و تمام النعمه ، شیخ صدوق ، تحقیق علی اكبر غفاری ، ج 1، ص 319-320، ح 2)

6) بشارت امام محمد باقر عليه السلام:

     ابوبصیر از امام باقر- علیه السلام- نقل كرده كه فرمود: « بعد از حسین- علیه السلام - امامان می آیند، نهم از آنان قائم ایشان است.» (الغیبه ، شیخ طوسی ، ص 92)

7) بشارت امام صادق عليه السلام:

     «صفوان بن مهران» از امام صادق- علیه السلام- نقل كرده كه فرمود: كسی كه به تمام ائمه- علیهم السلام- اقرار كند، ولی «مهدی» را انكار نماید، همانند كسی است كه نسبت به همه انبیا اقرار نماید. ولی محمد- صلی اللّه علیه و آله- را انكار كند».از حضرت سؤ ال شد: ای فرزند رسول خدا! «مهدی» كدام یك از فرزندان تو است ؟ فرمود: «پنجمین فرزند از اولاد هفتمی (امام كاظم- علیه السلام -) است، او از شما غایب خواهد شد و بر شما جایز نیست نام او را بر زبان آورید». (كمال الدین و تمام النعمه ، ج 1، ص 333، ح 1)

8) بشارت امام موسي كاظم عليه السلام:

     « محمد بن یعقوب كلینی» با سند خود از علی بن جعفرو او از برادرش امام كاظم- علیه السلام- نقل كرده كه فرمود: هنگامی كه پنجمین امام از فرزندان هفتمین (امام كاظم -علیه السلام- ) غائب شد و مواظب دینتان باشید، همانا صاحب این امر را غیبتی است به گونه ای كه معتقدان به امامت او، از این عقیده باز می گرداند، و این امتحانی است از جانب خداوند....» (الغیبه ، شیخ طوسی ، ص 100)

9) بشارت امام رضا عليه السلام:

     «عبدالسلام بن صالح هروی» می گوید: از «دعبل بن علی خزاعی» شنیدم كه می گفت : برای مولایم امام رضا- علیه السلام- قصیده ائی را انشا نمودم كه ابتدای آن چنین است:

مدارس آیات خلت من تلاوه و منزل وحی مقفر العرصات

تا رسیدم به این بیت كه:

خروج امام لامحاله خارج یقوم علی اسم الله و البركات

یمیز فینا كل حق و باطل و یجزی علی النعما و النقمات

     در این هنگام ، حضرت به شدت گریست ، سپس سر برداشته و فرمود: ای«خزاعی»! این «روح القدس» بود كه این دو بیت را بر زبان تو جاری نمود، آیا می دانی این امام (كه در این بیت به او و خروجش اشاره كردی ) كیست ، و چه زمانی خروج می كند؟ گفتم : خیر، ای مولای من ، جز این شنیده ام ، امامی از شما خروج می كند كه زمین را از فساد پاك كرده و آن را پر از عدل می سازد، فرمود: ای دعبل ! امام بعد من «محمد» فرزندم ، وبعد از «محمد» فرزندش «علی»، بعد از «علی» فرزندش «حسن»، و بعد از «حسن» فرزندش «حجت قائم منتظر» است كه در زمان غیبتش مورد انتظار، و در هنگام ظهورش مورد «اطاعت» است . اگر باقی نماند از دنیا، مگر یك روز، همانا خداوند این روز را طولانی می كند تا این كه او خروج كند و زمین را پر از عدل كند، پس از آن كه پر از جور شده است ، و اما این كه چه زمانی قیام می كند این خبر دادن از وقت است ، همانا پدرم ، از پدرش ، و او از پدرانش روایت نموده است كه ، به پیامبر اكرم- صلی اللّه علیه و آله- گفته شد: ای رسول خدا! چه زمانی «قائم» از ذریه تو قیام می كند؟ فرمود: مثل آن ، مثل قیامت است كه خداوند درباره آن فرموده : «لا یجلیها لو قتها الا هو ثقلت فی السموات و الارض لایاتیكم الابغته.» (كمال الدین و تمام النعمه ، ج 2، ص 372-373، ح 6)

10) بشارت امام جواد عليه السلام:

     «صقر بن ابی دلف» می گوید: از امام جواد- علیه السلام- شنیدم كه فرمود: «همانا امام بعد از من ، فرزندم علی است. فرمان او فرمان من و گفتار او، گفتار من و اطاعت او اطاعت من است. امام بعد او فرزندش «حسن» است كه فرمان او فرمان پدرش و گفتار او گفتار پدرش و اطاعت او اطاعت پدرش است.» سپس ساكت شد. عرض نمودم : پس امام بعد از «حسن» كیست ؟ حضرت در این هنگام به شدت گریست و فرمود: «بعد از «حسن» فرزندش «قائم بالحق و منتظر» است.» عرض كردم : ای فرزند رسول خدا! چرا «قائم» نامیده شده ؟ فرمود: «زیرا، بعد از فراموشی نامش، و ارتداد بیشتر قائلین به امامتش قیام می كند.» عرض نمودم : چرا «منتظَر» نامیده شده ؟ فرمود: «چون او را غیبتی است كه روزگارش طولانی است و «مخلِصین»، انتظار خروجش را خواهند كشید و «شكاكان» او را انكار خواهند كرد، و انكار كنندگان یاد او را مورد تمسخر قرار می دهند، و افرادی در تعیین زمان خروجش دروغ خواهند گفت ، و تعجیل گران در خروجش هلاك خواهند شد، و اهل تسلیم نجات خواهند یافت.» (كمال الدین و تمام النعمه ، ج 2، ص 378، ح 3)

11) بشارت امام هادي عليه السلام:

انشا الله حديثي در اينمورد پيدا كرده و خدمت دوستان ارائه مي­دهيم. و من الله توفيق

۱۲) بشارت امام حسن عسکری علیه السلام:

     «إن الامام وحجة الله من بعدي ابني ، سمي رسول الله صلى الله عليه وآله وكنية ، الذي هو خاتم حجج الله ، وآخر خلفائه ، وقال : ممن هو يا بن رسول الله ؟ قال : من ابنة ابن قيصر ملك الروم ، ألا إنه سيولد ويغيب عن الناس غيبة طويلة ثم يظهر»

     ترجمه: محمد بن عبد الجبار روايت كرده از حسن بن علي ( ع ) درباره جانشين پس از وى پرسيدم حضرت فرمود : امام و حجت خدا پس از من پسرم می باشد، وى هم نام و كنيه رسول خدا ( ص ) است، او آخرين حجت خدا و اوصياى اوست، گفت: اى فرزند رسول خدا ( ص )، آن فرزند از چه كسى بوجود می آيد؟ فرمود : از نوه پسرى قيصر، پادشاه روم، آگاه باش، او متولد خواهد شد و در غيبتى طولانى از مردم نهان میگردد، و سپس ظهور می كند ..

آخرين مطالب به روز شده

بصیرت در عصر غیبت
شعر امام زمان علیه السلام _ شماره 3
اوصاف جسمانی امام زمان علیه السلام
مسئولیتهای حضرت مهدى در عصر غيبت
اتفاق مذاهب در موضوع موعود آخرالزمان
ختم قرآن براي امام زمان عليه السلام
جهانی‌سازی اندیشة انتظار
امام زمان موجودي نامرئي يا ناشناس
توسل به امام زمان علیه السلام
شعر امام زمان علیه السلام _ شماره 2