واقعة والاي ظهور، با سخنان امام مهدي _ عليه السلام _ در بين ركن و مقام آغاز ميگردد. سيوطي از امام محمد باقر _ عليه السلام _ روايت كرده است: «مهدي شبهنگام در مكه ظهور كند؛ در حالي كه پرچم، پيراهن، شمشير، نشانهها، نور و بيان رسول خدا(ص) همراه اوست. چون نماز عشا را بخواند با صداي بلند ندا دهد...
اشاره:
سخن از «تاريخ پس از ظهور»، به همان اندازه كه جالب توجه، مهم و درسآموز است، به همان اندازه نيز پُرچالش و لبالب از نادانستههاست؛ زيرا تنها منبع آگاهي از آن، روايات اندكي است كه به گشودن روزنهاي محدود در برابر ديدگان ما بسنده كرده و تنها خطوطي كلي از كتاب سعادت آدمي را واسپس ظهور منجي كل _ عليه السلام _ ترسيم نموده است. اين روايات در مواردي، داراي مشكلات و كاستيهايي از قبيل: نمادين و رمزي بودن، كلّيگويي، وجود گسست در نقل زنجيرة حوادث و... ميباشد.
با همة اين اوصاف، در اين مقال برآنيم تا به شكلي فشرده و مجمل از «تاريخ پس از ظهور» بگوييم. آنچه در پي ميآيد گزارشي گذرا از كتابي تحت همين عنوان است. اين كتاب نسبتاً قطور، تأليف شهيد آيتالله سيد محمد صدر ميباشد كه ترجمة آن در سال 1384 به قلم راقم اين سطور، توسط مؤسسة فرهنگي موعود چاپ و منتشر گرديده است.
اين كتاب در سه بخش، با اين عناوين سامان يافته است: 1. نشانهها و مقدمات ظهور، 2. حوادث دوران ظهور و برپايي دولت جهاني امام مهدي _ عليه السلام _ تا وفات (شهادت) آن حضرت، 3. جهان پس از امام مهدي _ عليه السلام _.
در اينجا به رئوس مهمترين مطالب بخشهاي دوم و سوم خواهيم پرداخت.
در قرآن آيات زيادي وجود دارد كه به ائمه عليهم السلام يا ولايت آنها اشاره دارد از جمله آيه تطهير يا آيه اكمال دين. و در قرآن به هيچ وجه به طور صريح از ائمه عليهم السلام و ولايت آنها نام برده نشده است ولي با دقت در آيات مصداق آنها كه ائمه معصومين عليهم السلام مي باشند كاملا هويداست. از جمله آيه ولايت كه خداوند مي فرمايد: ولي شما كسي است كه در حال ركوع زكات ميدهد. اين آيه هر چند كه به طور صريح از حضرت علي عليه السلام نام نبرده است ولي با توجه به اينكه تا آن زمان فقط حضرت علي عليه السلام چنين كاري را انجام داده بودند و بين مسلمين اين كار علي عليه السلام مشهور بود بنابراين به محض نزول آيه مسلمين دقيقا فهميدند مراد خدا چه كسي است؟ حكمت خدا و مصلحت او (شايد به جهت آزمايش مومنين) اقتضا ميكند كه به طور صريح برخي چيزها را عنوان نكند بلكه قرائني قرار دهد تا خود مومنين مصداق آن را پيدا كنند.
با اين مقدمه عنوان مي كنيم آيات زيادي در مورد امام مهدي عليه السلام در قرآن وجود دارد كه برخي به صفات او اشاره دارند و برخي به حوادث قبل از ظهور و برخي به حكومت او. كه محققين امر بيش از 200 آيه در اين مورد كشف كرده اند (از طريق روايات كشف كرده اند) ولي ما در اين مختصر فقط به چند آيه اشاره كرده و ترجمه ميكنيم تا زمينه اي باشد براي تحقيق دوستان
آیات را در ادامه مطلب ببینید
رجعت از ديدگاه تشيع يعنى خداوند عده اى از مردگان را با همان اندام و صورتى كه بودند زنده كرده و به دنيا برمى گرداند، به گروهى از آنان عزت مى دهد و گروهى را ذليل خواهد كرد و حق مظلومان را از ستمگران مى گيرد و اين جريان پس از قيام مهدى (عج ) به وقوع مى پيوندد.
با توجه به اينكه زنده شدگان كسانى هستند كه در حد اعلاى ايمان و يا در حد اعلاى كفر و فسادند، پس از مدتى زنده شدن و دريافت كيفر و پاداش برخى از اعمالشان ، دوباره مى ميرند و در روز قيامت براى كيفر و پاداش كاملتر زنده مى شوند.
رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم):
«والذى بعثنى بالحق بشيراً لولم يبق من الدنيا الا يوم واحد، لطول الله ذلك اليوم حتى يخرج فيه ولدى المهدى، فينزل روح الله عيسى بن مريم فيصلى خلفه، وتشرق الارض بنور ربها، ويبلغ سلطانه المشرق والمغرب». (اكمال الدين، ص 163)
سوگند به آن كسى كه مرا به حق براى بشارت (به رحمت خويش) مبعوث فرموده، اگر جز يك روز از عمر عالم باقى نماند، هرآينه خداوند آن روز را آن چنان طولانى سازد تا در آن روز فرزندم مهدى از پرده غيبت خارج گردد، سپس روح الله عيسى بن مريم نازل گردد و پشت سر او نماز گذارد، و زمين به نور پروردگارش (از ظلمتهاى ظلم و تاريكيهاى فساد و جهل) به روشنائى گرآيد، و قدرت و حكومت او تا شرق و غرب عالم گسترش يابد.
|
پخش زنده و مستقیم حرم امام حسین علیه السلام
|




![[املاك ايران]](http://www.myup.ir/images/5azg6gj0dgtwubwauxe.jpg)


